Tijdens deze avond zal de interviewer en voorzitter Bas Bruurmijn bij Sjaak een gouden speld met drie diamanten opspelden. Daarmee wordt Sjaak de eerste RWB’er die deze bijzondere onderscheiding bij zijn 80-jarig lidmaatschap persoonlijk in ontvangst mag nemen. Zijn broer Bertus bereikte eerder dezelfde mijlpaal, maar overleed helaas kort voordat de geplande huldiging zou plaatsvinden. RWB heeft hem destijds postuum de gouden speld uitgereikt.

Van 8 naar 88 jaren oud.

Sjaak is inmiddels 88 jaar en werd op achtjarige leeftijd lid van RWB. Hij woonde in Besoyen en zat op de St. Jozefschool in de Grotestraat te Besoyen. Daarnaast was hij misdienaar. De pastoor vond dat Sjaak lid moest worden van een katholieke voetbalvereniging. Omdat er al verschillende jongens van zijn school bij RWB voetbalden, was de keuze snel gemaakt. En zo begon een bijzondere relatie die inmiddels acht decennia duurt.

In die tijd zag het jeugdvoetbal er heel anders uit. Pupillenvoetbal zoals we dat tegenwoordig kennen, bestond nog niet. Er werd één keer per week op woensdag getraind. Sjaak herinnert zich uit die beginjaren onder anderen Lou van den Houdt, Harrie Bergmans en zijn broer Bertus, die maar liefst zeventien jaar in RWB-1 voetbalde.

Van voetballer naar bestuurder

Zelf voetbalde Sjaak in de senioren meestal in een lager elftal, doorgaans RWB-3 of RWB-4. Wat voetbalkwaliteiten zei Sjaak altijd dat hij er zelf niets van kon. Na van het veld te zijn gestuurd in een wedstrijd tegen Vlijmense Boys besloot hij dat het misschien tijd was om te stoppen met voetballen. Maar afscheid nemen van RWB? Dat was geen optie. Om toch betrokken te blijven bij zijn club trad hij toe tot het bestuur.

Samen met onder anderen Dick van Baardwijk, Mart Bruurmijn en Willy Knippels maakte hij deel uit van het bestuur. Sjaak werd vicevoorzitter en nam daarnaast de sponsoring voor zijn rekening. Hij verkocht reclameborden en advertenties voor het clubblad. Dat clubblad werd destijds nog gedrukt met een stencilmachine. Wanneer Sjaak na het werk aan het clubblad thuiskwam, zat hij vaak onder de zwarte inkt. Het typeert de manier waarop hij zich voor RWB inzette: niet praten over wat er moest gebeuren, maar gewoon de handen uit de mouwen steken. Ook als grensrechter van RWB-1 werd Sjaak een bekend gezicht. Zijn naam was in heel Brabant een vertrouwd geluid langs de voetbalvelden.

De Grote Loterij: een groot succes

Een van de gebeurtenissen waarop Sjaak met bijzonder veel trots terugkijkt, is de Grote Loterij van 1992. De laatste trekking vond plaats op 29 januari 1993 in Het Vosje. De hoofdprijs was een Peugeot 106, die door burgemeester Van Schaik werd getrokken. De actie bracht netto maar liefst 72.000 gulden op. Met dat bedrag kon de kantine op Sportpark Elzenhoven worden uitgebreid en werd onder andere een biljart aangeschaft.

De loten kostten destijds 200 gulden per stuk. Sjaak verkocht er persoonlijk 64, goed voor een bedrag van 12.800 gulden. Iedere dinsdagmiddag trok hij eropuit om bedrijven op het industrieterrein te bezoeken.

In 2001 werd een vergelijkbare actie georganiseerd, ditmaal om de inrichting van het nieuwe clubhuis op Sportpark De Gaard mogelijk te maken. Ook toen was Sjaak nauw betrokken bij de organisatie en behoorde hij opnieuw tot de succesvolste lotenverkopers.

Een bestuurder die bleef staan

Niet iedere periode binnen RWB verliep zonder problemen. Sjaak maakte ook bestuurlijke onrust mee. Toen zes spelers van een lager elftal ondanks een schorsing toch voetbalden, leidde dat tijdens de jaarvergadering tot grote onenigheid. Het bestuur besloot af te treden. Sjaak stapte direct over naar het nieuwe bestuur.

Ook dat bestuur kreeg het moeilijk toen een nieuw jeugdplan onder leiding van Piet Avontuur onvoldoende steun kreeg vanuit de vereniging. Opnieuw trad het bestuur af. Samen met de nieuwe voorzitter Lau Snels bleef Sjaak zich inzetten voor de club en nam hij opnieuw bestuurlijke verantwoordelijkheid.

Hoeveel tijd hij in die jaren aan RWB besteedde? Op die vraag hoeft hij niet lang na te denken: zeven dagen per week!

Van het RWB-terrein naar Sportpark Elzenhoven naar De Gaard

In tachtig jaar heeft Sjaak RWB zien veranderen van een vereniging met ongeveer 300 leden op het RWB-terrein aan de Floris V-laan naar de huidige voetbalclub met circa 800 leden. Na de groei op Sportpark Elzenhoven, waar RWB ongeveer 500 leden telde, is de vereniging op Sportpark De Gaard verder uitgegroeid.

De komst van het huidige sportpark noemt Sjaak een van de grootste veranderingen. Hij vindt het een schitterend mooi complex en spreekt met veel waardering over de Werkploeg, die ervoor zorgt dat alles perfect wordt onderhouden en schoongemaakt. Zelf drinkt hij op maandagochtend nog regelmatig een kop koffie bij de mannen van de Werkploeg.

Ook de jeugdkampen uit het verleden hebben een bijzondere plek in zijn herinneringen. Vooral de kampen in Ravenstein weet hij zich nog goed te herinneren.

Een ander dierbaar moment is het bestuur uitje naar Hoogerheide, dit was in de periode dat Lau Snels voorzitter was. Samen met hun partners beleefden de bestuursleden daar een gezellig weekend dat Sjaak niet snel zal vergeten.

Vriendschappen en verbondenheid

Veel mensen uit zijn generatie zijn inmiddels niet meer onder ons, maar de herinneringen blijven. Sjaak vertelt ook over de cabaretgroep die vanuit RWB ontstond en de naam ‘De Kadaren’ droeg. Jan Wijtvliet, Vincent Smit en Harrie Bergmans waren bekende namen uit die groep. In latere jaren werkte hij veel samen met onder anderen Kees Kuijsten, Lau Snels en Arie Roomer.

Wat RWB voor hem betekent, laat zich eigenlijk eenvoudig samenvatten. Sjaak heeft altijd het gevoel gehad iets terug te moeten doen voor zijn vereniging en voor Besoyen. Hij is blij dat er nog steeds zoveel vrijwilligers bij RWB rondlopen die vanuit dezelfde gedachte actief zijn. Ook nu geniet hij nog van het sportpark. Wanneer hij op De Gaard oploopt en alle reclameborden langs de velden ziet, geeft hem dat een bijzonder gevoel. Hij heeft immers zelf ook altijd de reclameborden op Elzenhoven verkocht.

Koninklijke waardering voor bijzondere verdiensten

De verdiensten van Sjaak zijn ook buiten RWB niet onopgemerkt gebleven. In 2002 ontving hij uit handen van burgemeester Jan de Geus een Koninklijke onderscheiding. Daarnaast werd hij onderscheiden met de gouden speld van de KNVB en benoemde RWB hem tot erelid.

Had Sjaak ooit gedacht dat hij acht decennia later nog steeds lid zou zijn? Waarschijnlijk niet toen hij als achtjarig jongetje voor het eerst het RWB-shirt aantrok. Maar één ding is zeker: hij heeft het bij RWB altijd naar zijn zin gehad.

Sjaak Didden: 80 jaar RWB. Een leven lang rood-wit-blauw.